kalkulatory wynagrodzeń, kalkulator płac, obliczanie wynagrodzenia
A A A

Gazeta Podatkowa nr 2 (1356) z dnia 5.01.2017

Świadczenia chorobowe dla pracowników z minimalnym wynagrodzeniem

Podstawa wymiaru należnych pracownikowi świadczeń chorobowych uzależniona jest od wysokości wypłaconego mu wynagrodzenia za okres poprzedzający powstanie niezdolności do pracy. Im niższe jest to wynagrodzenie, tym niższe będzie należne świadczenie. Ustawodawca zagwarantował jednak dla tej grupy ubezpieczonych najniższą podstawę wymiaru zasiłku, obliczaną w oparciu o minimalne wynagrodzenie za pracę. Z reguły ma ona zastosowanie do pracowników z pensją ustaloną na minimalnym poziomie.

Wysokość świadczenia

Pracownik w razie choroby, pobytu w szpitalu, konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem lub innym chorym członkiem rodziny albo macierzyństwa może skorzystać odpowiednio z:

  • wynagrodzenia chorobowego, o którym mowa w art. 92 Kodeksu pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666 ze zm.),
     
  • zasiłku chorobowego,
     
  • świadczenia rehabilitacyjnego,
     
  • zasiłku opiekuńczego,
     
  • zasiłku macierzyńskiego,

zwanych dalej świadczeniami chorobowymi.

Ich wysokość obliczana jest jako odpowiedni procent podstawy wymiaru zasiłku. W zależności od rodzaju świadczenia wynosi ona od 70% do 100% podstawy jego wymiaru.

Podstawa zasiłku

Podstawę wymiaru świadczenia chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem z założenia stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeśli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy, uwzględnia się wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia.

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się przez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego przez pracownika za uwzględniany okres, przez liczbę miesięcy, w których wynagrodzenie to zostało osiągnięte.

Przy czym brane tu jest pod uwagę wynagrodzenie uzyskane u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. Przez wynagrodzenie rozumie się przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe, finansowanych ze środków pracownika. Oprócz wynagrodzenia zasadniczego w podstawie wymiaru zasiłku uwzględniane więc są także inne "oskładkowane" składniki wynagrodzenia, z wyjątkiem składników:

  • do których pracownik zachowuje prawo w okresie pobierania danego świadczenia zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu, jeżeli są one wypłacane za okres pobierania tego świadczenia,
     
  • przysługujących w myśl umowy o pracę lub innego aktu, na podstawie którego powstał stosunek pracy, tylko do określonego terminu - dotyczy podstawy wymiaru świadczenia należnego za okres po tym terminie,
     
  • których wypłaty zaprzestano na podstawie układu zbiorowego pracy lub przepisów o wynagradzaniu - dotyczy podstawy wymiaru świadczenia należnego za okres po zaprzestaniu wypłaty tych składników.


Podstawą wymiaru świadczenia za jeden dzień niezdolności do pracy jest 1/30 część wynagrodzenia stanowiącego podstawę jego wymiaru.


Kwestie te reguluje art. 36art. 38 ust. 1 z uwzględnieniem art. 3 pkt 3art. 4147 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zwanej ustawą zasiłkową.

Dla nowego świadczenia

Wysokość należnych pracownikowi świadczeń chorobowych w głównej mierze uzależniona jest od wysokości wynagrodzenia uzyskanego przez niego za okres przed powstaniem niezdolności do pracy. Im jest ono niższe, tym niższa jest podstawa wymiaru, a więc i samego świadczenia.

Co więcej, w świetle art. 43 ustawy zasiłkowej podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo była ona krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. Tym samym, jeśli pracownik będzie korzystał ze świadczeń chorobowych bez przerwy przez długi okres (np. z wynagrodzenia chorobowego i zasiłku chorobowego, a następnie zasiłku macierzyńskiego) lub często z przerwami krótszymi niż 3 pełne miesiące kalendarzowe, ustalona wcześniej podstawa wymiaru świadczenia może obowiązywać przez wiele miesięcy, a nawet lat.

Wyjątek może stanowić zmiana umowy o pracę lub innego aktu, na podstawie którego powstał stosunek pracy, polegająca na zmianie wymiaru czasu pracy. W takim przypadku bowiem, za sprawą art. 40 ustawy zasiłkowej, przy założeniu, że zmiana ta nastąpiła w miesiącu, w którym powstała niezdolność do pracy, lub w miesiącach ją poprzedzających, podstawę wymiaru świadczenia chorobowego stanowi wynagrodzenie ustalone dla nowego wymiaru czasu pracy.

Gwarantowane minimum

Należy jednak pamiętać, iż ustalając zasady obliczania podstawy wymiaru świadczenia dla pracowników, ustawodawca jednocześnie zagwarantował minimalną jej wartość. W świetle art. 45, z uwzględnieniem art. 47 ustawy zasiłkowej podstawa wymiaru świadczenia chorobowego z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71% tego wynagrodzenia.

Przy czym przepis ten w takim brzmieniu obowiązuje począwszy od 1 stycznia 2017 r. Wcześniej, tj. do dnia 31 grudnia 2016 r. ta najniższa podstawa (podobnie jak minimalne wynagrodzenie za pracę) była zróżnicowana w zależności od długości stażu pracy danego pracownika. W okresie pierwszego roku pracy była ona bowiem niższa i wynosiła 80% minimalnego wynagrodzenia za pracę po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71% tego wynagrodzenia.

Ponieważ zarówno przed, jak i po zmianie przepisu kwoty najniższej podstawy wymiaru świadczenia chorobowego zostały określone dla pracowników w pełnym wymiarze czasu pracy, w przypadku niepełnoetatowców podlegają one przeliczeniu odpowiednio do wymiaru świadczonej przez nich pracy.


Kalkulator najniższej podstawy wymiaru świadczeń chorobowych dostępny jest w serwisie www.kalkulatory.gofin.pl.


Jeśli faktyczna podstawa wymiaru świadczenia obliczona w oparciu o wypłacone pracownikowi wynagrodzenie jest niższa od najniższej podstawy, powinna być z urzędu (tj. bez wniosku pracownika) podniesiona do kwoty gwarantowanej. Przy czym, co należy podkreślić, przy ustalaniu tej najniższej podstawy powinien być brany pod uwagę okres, za który przysługuje świadczenie, a nie moment jego wypłaty.

Podwyżka od 1 stycznia

Najniższa podstawa wymiaru świadczeń chorobowych zmienia się co roku wraz ze wzrostem minimalnego wynagrodzenia za pracę. Podobnie jest w tym roku. Z dniem 1 stycznia 2017 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wzrosło z obowiązującej w 2016 r. kwoty 1.850 zł do 2.000 zł.

Jak wskazano wcześniej, zostało również zniesione zróżnicowanie minimalnego wynagrodzenia za pracę ze względu na staż pracy, co dodatkowo przełożyło się na gwarantowaną kwotę podstawy wymiaru świadczeń dla pracowników w pierwszym roku zatrudnienia (przykład). Od 1 stycznia 2017 r. wszystkich pracowników pełnoetatowych obowiązuje tylko jedna kwota najniższej podstawy wymiaru świadczenia chorobowego.

Przykład

Pracownik został zatrudniony od 1 lipca 2016 r. w pełnym wymiarze czasu pracy. Z uwagi na fakt, iż jest to jego pierwsza praca w życiu, jego wynagrodzenie zostało ustalone na poziomie minimalnym przewidzianym dla pracowników w pierwszym roku zatrudnienia, tj. w wysokości 1.480 zł (tj. 1.850 zł × 80%). Ubezpieczony ten chorował w okresie od 14 do 18 listopada 2016 r. (tj. 5 dni) i z tego tytułu otrzymał wynagrodzenie chorobowe. Podstawę wymiaru tego świadczenia stanowiło przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres pełnych miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc zachorowania, tj. za okres 4 miesięcy, od lipca do października 2016 r. Wynosiła ona 1.277,09 zł, zgodnie z wyliczeniem:

   (1.480 zł - 202,91 zł*) × 4 = 5.108,36 zł,

   5.108,36 zł : 4 = 1.277,09 zł - podstawa wymiaru świadczenia.

   * wartość potrąconych składek finansowanych przez pracownika

Ponieważ faktyczna podstawa wymiaru świadczenia odpowiadała wartości gwarantowanej podstawy w 2016 r. dla pracownika w pierwszym roku zatrudnienia, nie było potrzeby jej podwyższania. Za pięć dni choroby pracownik otrzymał wynagrodzenie chorobowe w wysokości 170,30 zł, co wynika z wyliczenia:

   1.277,09 zł × 80% : 30 = 34,06 zł - stawka dzienna,

   34,06 zł × 5 dni = 170,30 zł.

W styczniu 2017 r. pracownik ten przez 5 dni sprawował opiekę nad chorą matką. Ponieważ między okresami należnych mu świadczeń nie było przerwy wynoszącej co najmniej trzy pełne miesiące kalendarzowe (wynosiła ona zaledwie jeden miesiąc - grudzień 2016 r.), podstawa wymiaru zasiłku opiekuńczego nie będzie ustalana na nowo, mimo że od 1 stycznia 2017 r. wynagrodzenie za pracę zostało podwyższone pracownikowi do nowej obowiązującej kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, tj. do 2.000 zł. Stanowić ją będzie podstawa wymiaru ostatnio wypłacanego wynagrodzenia chorobowego. Ponieważ jednak tym razem jest ona niższa od nowej obowiązującej od 1 stycznia 2017 r, najniższej podstawy wymiaru zasiłku (1.277,09 zł < 1.725,80 zł), zostanie podwyższona do tej wartości. W efekcie należny mu zasiłek opiekuńczy (także w wysokości 80% podstawy zasiłku i z 5 dni) wyniesie 230,10 zł, zgodnie z wyliczeniem:

   1.725,80 zł × 80% : 30 = 46,02 zł - stawka dzienna,

   46,02 zł × 5 dni = 230,10 zł.

Wyjątki od zasady

Nie w każdym jednak przypadku, gdy faktyczna podstawa wymiaru świadczenia okaże się niższa od gwarantowanej jej wysokości, ulega ona stosownemu podwyższeniu.

Zasada ta nie ma bowiem zastosowania do ubezpieczonych będących pracownikami, do których wynagrodzenia nie mają zastosowania przepisy ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (art. 45 ust. 2 ustawy zasiłkowej), a więc m.in. do pracowników młodocianych zatrudnionych w ramach przyuczenia do wykonywania zawodu.

Ponadto, zgodnie ze stanowiskiem ZUS zawartym w komentarzu do ustawy zasiłkowej dostępnym na stronie internetowej www.zus.pl, podstawa wymiaru zasiłku chorobowego zsumowana wraz ze składnikami, do których pracownik zachowuje prawo w okresie pobierania zasiłku nie może być niższa od odpowiedniej dla danego pracownika kwoty minimalnego wynagrodzenia, po pomniejszeniu o kwotę odpowiadającą 13,71%.

Wysokość świadczeń chorobowych
Rodzaj świadczenia Miesięczna wysokość świadczenia Podstawa prawna
wynagrodzenie chorobowe co najmniej 80 lub 100%
podstawy wymiaru zasiłku
art. 92 § 1
Kodeksu pracy
zasiłek chorobowy 70, 80 lub 100%
podstawy wymiaru zasiłku
art. 11 ust. 1-2
ustawy zasiłkowej
świadczenie rehabilitacyjne 90 i 75 lub 100%
podstawy wymiaru zasiłku*
art. 19 ust. 1
ustawy zasiłkowej
zasiłek macierzyński 100 i 60 lub 80%
podstawy wymiaru zasiłku**
art. 31 ust. 1-3
ustawy zasiłkowej
zasiłek opiekuńczy 80%
podstawy wymiaru zasiłku
art. 35 ust. 1
ustawy zasiłkowej
* Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia podlega waloryzacji na zasadach określonych w art. 19 ust. 2 ustawy zasiłkowej.
** W przypadku gdy miesięczna kwota zasiłku macierzyńskiego pomniejszonego o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych jest niższa niż kwota świadczenia rodzicielskiego, określonego w ustawie o świadczeniach rodzinnych, tj. od 1.000 zł, kwotę zasiłku macierzyńskiego pomniejszonego o zaliczkę na pdof podwyższa się do tej wartości (art. 31 ust. 3a ustawy zasiłkowej).

Przykładowe kwoty najniższej podstawy wymiaru świadczenia chorobowego dla pracowników zatrudnionych w pełnym i niepełnym wymiarze czasu pracy
Wymiar
czasu pracy
Kwoty
obowiązujące
Najniższa podstawa wymiaru świadczenia
w I roku
zatrudnienia
od II roku
zatrudnienia
cały etat w 2016 r. 1.277,09 zł 1.596,36 zł
w 2017 r. 1.725,80 zł
3/4 etatu w 2016 r. 957,82 zł 1.197,27 zł
w 2017 r. 1.294,35 zł
1/2 etatu w 2016 r. 638,55 zł 798,18 zł
w 2017 r. 862,90 zł

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 372 ze zm.)

www.KalkulatoryWynagrodzen.com.pl:

 Jeśli nie znalazłeś informacji, której szukasz,
wejdź do serwisu
www.KalkulatoryPodatkowe.pl » 
Więcej w zasobach płatnych

Serwis Głównego Księgowego

Terminarz

czerwiec 2020
PN WT ŚR CZ PT SO ND
2
3
4
5
6
7
9
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
27
28
29
30
IIIIIIIVVVIVIIVIIIIXXXIXII
sklep.gofin.pl - RABATY, NAGRODY, PROMOCJE
NEWSLETTERY
Fachowe czasopisma - PoznajProdukty.gofin.pl
Rozliczanie wynagrodzeń. Składki ZUS. Zasiłki. Świadczenia. Premie
Kalkulatory podatkowe: odsetkowe, używania pojazdów, wynagrodzeń
Sklep internetowy - sklep.gofin.pl
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o., ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. 95 720 85 40, faks 95 720 85 60
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN
Szanowny Użytkowniku !
Prosimy o zapoznanie się z poniższymi informacjami oraz wyrażenie dobrowolnej zgody poprzez kliknięcie przycisku "Zgadzam się".
Pamiętaj, że zawsze możesz wycofać zgodę.

Serwis internetowy, z którego Pani/Pan korzysta używa plików cookies w celu:

  • zapewnienia prawidłowego działania serwisów (utrzymania sesji),

  • analizy statystyk ruchu i reklam w serwisach,

  • zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu wyświetlenia reklam produktów własnych.

Pliki cookies

Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania reklamy (dostosowania treści reklamy do indywidualnych potrzeb użytkownika). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do internetu oraz w Polityce prywatności i plików cookies.

Administratorzy

Administratorem Pana/Pani danych osobowych w związku z korzystaniem z serwisu internetowego i jego usług jest Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o. Administratorem danych osobowych w plikach cookies w związku z wyświetleniem analizy statystyk i wyświetlaniem spersonalizowanych reklam są partnerzy Wydawnictwa Podatkowego GOFIN sp. z o.o., Google Inc, Facebook Inc, Gemius S.A.

Jakie ma Pani/Pan prawa w stosunku do swoich danych osobowych?

Wobec swoich danych mają Pan/Pani prawo do żądania dostępu do swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych, prawo do cofnięcia zgody.

Podstawy prawne przetwarzania Pani/Pana danych osobowych

  • Niezbędność przetwarzania danych w związku z wykonaniem umowy

    Umowa w naszym przypadku oznacza akceptację regulaminu naszych usług. Jeśli zatem akceptuje Pani/Pan umowę na realizację danej usługi, to możemy przetwarzać Pani/Pana dane w zakresie niezbędnym do realizacji tej umowy.

  • Niezbędność przetwarzania danych w związku z prawnie uzasadnionym interesem administratora

    Dotyczy sytuacji, gdy przetwarzanie danych jest uzasadnione z uwagi na usprawiedliwione potrzeby administratora, tj. dokonanie pomiarów statystycznych, ulepszania naszych usług, jak również prowadzenie marketingu i promocji własnych usług administratora.

  • Dobrowolna zgoda

    Aby móc wyświetlać spersonalizowane reklamy dopasowane do Pani/Pana zainteresowań w związku z odwiedzaniem niniejszego serwisu internetowego partnerzy Wydawnictwa Podatkowego Gofin sp. z o.o. muszą mieć możliwość przetwarzania Pani/Pana danych. Udzielenie takiej zgody jest całkowicie dobrowolne (nie ma obowiązku jej udzielenia).

Zgoda

W związku z powyższymi wyjaśnieniami prosimy o wyrażenie dobrowolnej zgody na przetwarzanie Pani/Pana danych osobowych w związku z możliwością wyświetlenia reklam dopasowanych do Pani/Pana zainteresowań poprzez kliknięcie w przycisk „Zgadzam się” lub „Nie teraz” w przypadku braku zgody.